Με αφόρμηση τον πόλεμο (3ο μέρος)

3η εργασία

Αιγός Ποταμοί, 405                          
                                            Αθηναϊκό στράτευμα…πορεία προς την επιτυχία

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω, όλα έγιναν τόσο γρήγορα! Επιστρέψαμε νικητές από τις Αργινούσες εδώ και έναν χρόνο και έχουμε γίνει φόβος και τρόμος των εχθρών. Μέχρι και ο Λύσανδρος  τρεις μέρες τώρα  αρνείται να αποδεχτεί τις συνέπειες των πράξεών του μετά την καταστροφή της Λαμψάκου, όμως πήραμε όρκο για εκδίκηση, δεν μπορεί να κρύβεται για πάντα. Όπως το βλέπω, δεν θα μας πάρει πάνω από μία εβδομάδα για να νικήσουμε και να επιστρέψουμε στην πολυπόθητη πατρίδα εκεί που μας περιμένουν οικογένειες και χρόνια που πρέπει να ανακτήσουμε από την ανατροφή των παιδιών μας, εκκλησίες και αποφάσεις για τις οποίες δεν ενημερωθήκαμε …θα μας πάρει λίγο, αλλά κάπου εκεί στο βάθος μας περιμένουν οι ζωές μας πριν από τον πόλεμο, ειρηνικές. Ώσπου να δούμε τους κόπους για τους οποίους παλέψαμε να μας κλείνουν τα μάτια. Τι άλλο να ζητήσουμε; Μόνο γεράματα, παιδικές φωνές, κλάματα και γέλια, αυτά μας λείπουν. Πώς να το κάνουμε; Άλλοι κερδίζουν και άλλοι χάνουν, πάντως σίγουρα και να κερδίσουμε αυτόν τον πόλεμο έχουμε χάσει πολλές μάχες που δυστυχώς είναι ίσως καθοριστικές για εμένα, αλλά και για κάποιον άλλον που χάθηκε σε μια μάχη για την πατρίδα, που συνέβαλε στην νίκη αλλά δεν πρόλαβε να την αφιερώσει στο παιδί του που μόλις γεννιόταν, ενώ αυτός πέθαινε .

Τραγική ειρωνεία η ζωή τελικά ….τραγικό τέλος ο πόλεμος… να φύγεις δίχως να προλάβεις να πεις στους δικούς σου «να ξέρεις σ ’αγαπάω, για σένα και το μέλλον σου αγωνίζομαι για να κάνεις κι εσύ το ίδιο αν χρειαστεί και να θυμάσαι  γιατί ζεις, γιατί υπάρχεις. Πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια: όταν ένα από τα τρία σε καλεί θα πρέπει να μπορείς να δώσεις και την ζωή σου ακόμα για το υπερασπιστείς». Μπορεί τελικά να υπάρξουν χιλιάδες  εχθροί, χιλιάδες εμπόδια αλλά τον πόθο του νόστου κανείς δεν τον νικά γιατί παρηγοριά βρίσκεις εκεί που ξέρεις πως κάποιος γνωστός θα σε σηκώσει αν πέσεις, κάποιος θα σου προσφέρει νερό όταν διψάσεις, κάποιος που γνωρίζει το ήθος σου θα σε υπερασπιστεί όταν οι ξένοι σε κατηγορούν. Εκεί όπου νιώθεις τις ψυχές τον προγόνων σου να βαδίζουν στο ίδιο μονοπάτι, εκεί όπου ακόμα και ένα δέντρο σου ξυπνά αναμνήσεις.

Τελικά μπορεί να πολεμάς για πολλούς λόγους είτε από αλαζονεία είτε από φιλοπατρία είτε από ξενοφοβία. Άλλωστε τα όρια που τα ξεχωρίζουν είναι πολύ αχνά. Σίγουρα όμως κανείς δεν είναι τόσο ανόητος να θέλει τον πόλεμο ακόμα και όταν βάζει την ισχύ πάνω από την ειρήνη, όταν βάζει την αγάπη για την εξουσία πάνω από την γονεϊκή αγάπη. Αυτός βαθιά μέσα του ξέρει πότε υπάρχει πραγματικός λόγος να πολεμά και πότε όχι …Διακρίνει τον πραγματικό κίνδυνο από την ιμπεριαλιστική πολιτική.

Όμως έτσι είναι, πολλές φορές φαινόμαστε τυφλωμένοι παρ’ όλο που νοσταλγούμε την ζωή, επιλέγουμε να φλερτάρουμε με τον θάνατο. Γιατί;…Αυτή η άτιμη η  υπερηφάνεια και η αγωνία για αναγνώριση και δόξα ίσως και αυτός ο φόβος μην περάσει και η δική μας η ζωή χωρίς φήμη, όπως και άλλων που ο αριθμός τους ξεπερνά τους κόκκους της άμμου. Αυτοί έφυγαν άσημοι …. Αρνούμαστε να γίνουμε μέρος της μάζας, αυτό φταίει . Όλοι θέλουν να τους θυμούνται χωρίς να ζυγίζουν την αντιπαροχή, κάθε πράξη έχει συνέπειες, κάθε επιλογή θυσίες. Αυτό κάνει τον άνδρα λογικό όν!

Ο Λύσανδρος αναρωτιέμαι τι απολογία θα δώσει όταν κάποιος από τους γιούς του τον ρωτήσει «και τι έκανες εσύ πατέρα;»… «κρύφτηκα» θα απαντήσει…!!!!

Σήμερα είμαστε, αύριο όχι …. Ας κάνουν οι θεοί τον δρόμο της επιστροφής λιγότερο επώδυνο και με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες …..

     Αλκιβιάδης

Καλούδη Ζώγια, Α1 

4η εργασία

Πέρας Θέρους 405

(Ημέρα πρώτη)

Μόλις σήμερα εγκατασταθήκαμε στη Σηστό. Πριν λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε πως οι Λακεδαίμονες έκαναν έφοδο και λεηλάτησαν τη Λάμψακο. Ευτυχώς τους ελεύθερους πολίτες δεν τους πείραξαν.

Πέρας Θέρους 405

(Ημέρα δεύτερη-νύξ)

Πρωί πρωί παραταχθήκαμε μπροστά από το λιμάνι, έτοιμοι για ναυμαχία, όμως ο Λύσανδρος  και ο στρατός του δεν βγήκαν να μας αντιμετωπίσουν. Η δειλία τους  κράτησε πίσω.

Αρχές Φθινοπώρου 405

(Ημέρα τρίτη)

Ο Λύσανδρος εξακολουθεί να κρύβεται. Ίσως τελικά να μην χρειαστεί καν να τους πολεμήσουμε. Τι σωστό που θα φαινόταν να κυβερνούσε η Αθήνα όλες τις ελληνικές πόλεις! Όμως δεν πρέπει να προτρέχω. Ας έχουμε την εύνοιά σου, Δία, για να γυρίσουμε γρήγορα πίσω, πριν την έναρξη του χειμώνα!

Αρχές Φθινοπώρου 405

(Ημέρα πέμπτη)

Ο Λύσανδρος εξακολουθεί να δειλιάζει. Σήμερα θα ήθελα μόνο να σημειώσω κάτι παράξενες κινήσεις που  νόμισα πως είδα τον  όρθρο. Κάποια πλοία μου φάνηκε πως απομακρύνονταν από το λιμάνι μας. Γνωρίζω πως δεν ήταν τίποτα παρά μόνο μία ψευδαίσθηση μα αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με την περίεργη τακτική του Λύσανδρου να μην εμφανίζεται μου βάζουν ανόητες υποψίες στο νου για κάποιο κρυφό σχέδιο. Βέβαια, εγώ σαν απλός στρατιώτης δεν θα κάνω τίποτα. Πιθανότατα παραλογίζομαι μα αυτές οι σκέψεις δεν με εγκαταλείπουν.

Αρχές Φθινοπώρου 405

(Ημέρα έβδομη)

Μας επισκέφθηκε ο Αλκιβιάδης και πρότεινε να αλλάξουμε ορμητήριο γιατί  δεν βρισκόμαστε κοντά σε κάποια πόλη και αργοπορούμε με την προμήθεια τροφίμων.  Άκουσα από τον Τιμόκλεο πως ο Τυδέας και ο Μένανδρος τον έδιωξαν λέγοντας πως αφού είναι αυτοί τώρα οι στρατηγοί δεν θα ακούσουν τη συμβουλή του. Εγώ, ο Κάσσανδρος, θεωρώ ότι έχει κάποιο δίκιο αλλά σίγουρα οι στρατηγοί ξέρουν καλύτερα.

Καραμούζη Εύα, Α1