Η φιλοσοφία συναντά την τέχνη (1ο μέρος)

    Έχοντας ως αφετηρία έναν πίνακα ζωγραφικής του σχολικού εγχειριδίου οι μαθητές και οι μαθήτριες στο πλαίσιο του μαθήματος της Φιλοσοφίας της Β΄ Λυκείου συνέθεσαν αντίστοιχες ιστορίες αποτυπώνοντας φιλοσοφικούς προβληματισμούς και προσδίδοντάς τους λογοτεχνικό χαρακτήρα.

 Χόπερ, Μοναξιά, 1944, Ιδιωτική Συλλογή

        Κι έτσι λοιπόν, καθώς περπατούσα στον έρημο δρόμο, ακούγοντας το θρόισμα των φύλλων, χιλιάδες εικόνες γυρόφερναν στις σκέψεις μου. Μια εσωτερική έκρηξη συναισθημάτων κατείχε μυαλό και σώμα. Παράλληλα όμως ένα τεράστιο κενό. Ξαφνικά βρήκα στο δρόμο μου ένα μικρό, λευκό σπίτι. Ήταν χτισμένο δίπλα σε τέσσερα ψηλά δένδρα που το σκίαζαν από παντού. Δεν το άφηναν να αναπνεύσει. Όπως ακριβώς ήμουν κι εγώ. Φυλακισμένη στο εσωτερικό μου και η εικόνα μου να δείχνει ήρεμη και σκιασμένη. Ένα έρημο σπίτι, που ενώ θέλεις να δεις το εσωτερικό του, κάτι εκεί γύρω σε φοβίζει. Άραγε έτσι είμαι κι εγώ; Μήπως θέλουν οι γύρω μου να βοηθήσουν, αλλά χωρίς να το καταλαβαίνω, δεν τους το επιτρέπω; Τους τρομάζει ίσως αυτή η ηρεμία μου;

Τα παράθυρα όμως ήταν ανοιχτά. Προσπάθησα να δω μέσα αλλά δεν τα κατάφερα. Μαύρες κουρτίνες να κρύβουν το εσωτερικό του. Τέτοια αντίθεση χρωμάτων! Έτσι είμαι κι εγώ; Τόσα ερωτήματα γέμισαν το κενό μου… Θα μπορέσω άραγε να βρω τις απαντήσεις ή θα μείνω πάντα εδώ, να χαζεύω το έρημο αυτό λευκό σπίτι, που τόσο πολύ μου ταιριάζει;

Πρίζιου Κορνηλία Β2